DETERMINIZM IMIENNY/ DETERMINED BY THE NAME

Każdy nomad ma jakis powód, dla którego się przemieszcza. Może być to spowodowane jakimś czynnikiem, wynikającym z determinizmu biologicznego lub kulturowego. Do tego ostatniego zalicza się niewątpliwie determinizm imienny. I tak "Domicela" to imię w rodowodzie łacińskim (Domitilla) oznaczające "poskramiać" i "oswajać". W języku angielskim odnajdujemy oto taki zwrot: to domicille oznaczający "dać mieszkanie". Natomiast w języku polskim imię Domicela może być rozdzielone na dwa rzeczowniki i spójnik, czyli: dom i cela. W zależności od interpretacji dom jest miejscem gościnnym, przytulnym, swoistą pustynią, za którą tęsknią nomadzi i nomadki. Natomiast cela może być celą więzienną, opresji i przymusu, z której człowiek chce jak najszybciej uciec lub też dla odmiany celą służącą do kojącej kontemplacji. Zarówno dom może być celą, jak i cela domem.

Every nomad has specific reason why he or she moves. It might be determined by biological or cultural factors. The cultural factors include the name which might cause the movement. Domicela is a name with Latin origin (Domitilla) which means “to tame” and “to conquer”. In English language we find phrase: “to domicile” what means “to provide lodging”. Whereas, in Polish language the name Domicela might be divided into two nouns and one conjunction: home (dom) and (i) cell (cela). Due to the interpretation home might be lovely and hospitable; it might be a tempting desert to which nomads travel. While cell might be a place of prison, oppression and coercion from which nomad wants to escape as soon as it is possible; or cell is a place of soothing contemplation. As well home might be a cell as cell might be a home.

POSTNOMADYZM

Filozofowie i socjolodzy już dawno ogłosili nastanie nowej epoki czyli postmodernizmu czy też ponowoczesności. To, że nasza rzeczywistość jest płynna nie ulega dziś żadnej wątpliwości a wiedzą to najlepiej ci, którzy doświadczyli w swoim życiu licznych przeprowadzek. Są oni współczesnymi nomadami wielkich miast. Zmieniają mieszkania co kwartał a nawet i częściej nie zatrzymując się nigdzie na dłużej. Dlatego ich rzeczywistość można nazwać postnomadyczną.

Na postnomadyzm składają się dwa zjawiska: NOMADOIZM oraz NOMADOMANIA. Mogą się one wydawać trudne lecz tylko z pozoru! Są to dwa określenia opisujące rzeczywistość osoby po 16 (albo i więcej) przeprowadzce w ciągu 9 lat (lub więcej). Pierwsze z nich, nomadozim, dotyczy przymusu przeprowadzki. Zatem, przeprowadzający się jest przymuszony do zmiany miejsca zamieszkania przez okoliczności zewnętrzne (czytaj: współlokatorów, właścicieli mieszkania lub jakieś inne siły). Zaś w drugim przypadku - nomadomanii, mówimy o wewnętrznej potrzebie przeprowadzki, którą odczuwa przeprowadzający się. Należy dodać, że jest to potrzeba, która musi być zrealizowana natychmiastowo. Nomadomania to stan maniakalny związany z zachowaniami kompulsywnymi. Podsumowując to zagadnienie, można powiedzieć, że w przypadku nomadoizmu mówimy o "przeprowadzce przez" lub "przeprowadzce w wyniku" - stanowi to zwrócenie uwagi na przymus oraz obarczenie winą przeprowadzki osób drugich (przeprowadzający się nie szuka problemu w sobie). Natomiast w przypadku nomadomanii mówimy o "przeprowadzce do". Wówczas to przeprowadzający się odczuwa wewnętrzną potrzebę przeprowadzenia się do nowego miejsca.

The period called postmodernism or late modernity have been announced by philosophers and sociologists quite a long ago. Without any doubts our modernity is liquid and they are those who have been experiencing many of the movements from flat to flat, know it the best. They are modern nomads of the cities. They are in constant moving, nowhere stopping for longer. That is why their reality might be called postnomadism.

The postnomadism is composed with two phenomenons: NOMADOISM and NOMADOMANIA. Only supposedly are they difficult! The nomadosim and nomadomania are two phrases which describe a life of the person after 16 (or more) movement during 9 years (or more). First of them, nomadoism, concerns the must of moving. The nomad is forced to move by external factors (flat mates, flat owners or any other powers). Meanwhile, the second case – nomadomania, occurs when it is nomads' internal need of movement that is a reason of changing of accommodation. Additionally, this need has to be fulfill immediately. Nomadomania is a manic state closely connected with compulsive behaviors. Summarizing, it might be said that in the first case, nomadoism, we speak about “moving because of” - the coercion and blaming of somebody else (the nomad doesn't find the fault in her/himself) is emphasized. Whereas, in the case of nomadomania the “moving to” is underlined. Then, the nomad feels internal need of moving to a new place.